9.2.18

IMAM BAILDI


(Αρχική δημοσίευση 12/2011)


Tους «Imam Baildi» τους γνωρίσαμε δισκογραφικά το 2007 όπου κυκλοφόρησαν το ομώνυμο ντεμπούτο τους, τραβώντας την προσοχή με τις ιδιαίτερες μίξεις τους με διάφορα είδη μουσικών πάνω σε παλιά ελληνικά, κατά πλειοψηφία,ρεμπέτικα τραγούδια. Την περασμένη χρονιά κυκλοφόρησε το δεύτερο τους album «Cookbook» ενθουσιάζοντας τους ήδη θαυμαστές τους και κερδίζοντας περισσότερους. Την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου έρχονται για μια συναυλία στα Ιωάννινα, στο Boxx Live Stage.
Τέσσερα χρόνια μετά την κυκλοφορία του ντεμπούτου σας είστε ικανοποιημένοι για το πώς δουλέψατε την πρώτη σας δουλειά; Θα αλλάζατε κάτι τώρα αν το ξανακάνατε;
Κάθε album αντικατοπτρίζει τη περίοδο που το δουλεύεις. Φυσικά και θα ήταν διαφορετικό αν το κάναμε τώρα, αλλά μας αρέσει όπως είναι. Μας θυμίζει την περίοδο που το φτιάχναμε και το σκεφτόμαστε με νοσταλγία.
Το δεύτερο σας άλμπουμ περιλαμβάνονται περισσότερα δικά σας κομμάτια χωρίς samples. Σκέφτεστε το ενδεχόμενο να κυκλοφορήσετε ένα εξ’ ολοκλήρου με δικά σας τραγούδια άλμπουμ, χωρίς remix σε παλιότερα;
Σίγουρα όσο περισσότερο ασχολούμαστε, τόσο περισσότερα δικά μας στοιχεία βάζουμε στη δουλειά μας. Αυτό θα συνεχίσει και στον επόμενο δίσκο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε θα έχει remix. Ούτως ή άλλως, ακόμα και όταν δουλεύουμε ένα κομμάτι που έχουμε γράψει εμείς, αντιμετωπίζουμε την αρχική του ιδέα σαν κάτι που έχει γραφτεί από κάποιον άλλον και άρα πρέπει εμείς να το αλλάξουμε κάπως. Συνεπώς, ανεξάρτητα αν είναι remix ή δική μας σύνθεση, τελικά η διαδικασία παραγωγής είναι η ίδια και στις δύο περιπτώσεις.
Στο «Cookbook» έχετε κάποιες συνεργασίες με διεθνείς καλλιτέχνες, αυτό έγινε εσκεμμένα ώστε να «ακουστείτε» πιο εύκολα σε κοινό εκτός Ελλάδας;
Όχι ακριβώς. Θέλαμε μεν να έχουμε και ξένους στίχους για να διευκολύνουμε το ξένο κοινό, αλλά οι συνεργασίες προέκυψαν για μουσικούς λόγους. Δηλαδή, αρχίζουμε ένα κομμάτι, φτάνουμε ως ένα σημείο και μετά σκεφτόμαστε τι χρειάζεται για να ολοκληρωθεί. Σε αυτό το στάδιο προκύπτει η συνεργασία, είναι το κομμάτι δηλαδή που υπαγορεύει ποιος θα συμμετάσχει σε αυτό, και όχι το ανάποδο.
Απ΄ όλες τις συνεργασίες που έχετε κάνει κατά καιρούς, ξεχωρίζετε κάποια συγκεκριμένη;
Όχι, όλες έχουν την ιδιαιτερότητα τους.
Ποιές είναι οι αντιδράσεις του κοινού στις συναυλίες σας στο εξωτερικό; Ξαφνιάζονται απ’ την μίξη παλιών ελληνικών κομματιών με νέα στοιχεία ή δεν το πολυκαταλαβαίνουν και το αντιμετωπίζουν σαν ένα νέο είδος;
Στο εξωτερικό είναι αρκετά εξοικειωμένοι με την έννοια της μίξης παλιού και νέου ήχου. Καταλαβαίνουν ότι κάτι τέτοιο γίνεται, και ότι πρόκειται για παλιά ελληνική μουσική. Αν και δεν καταλαβαίνουν τους στίχους, συμμετέχουν πάρα πολύ. Ξεκινάν να χορεύουν από το πρώτο κομμάτι στις περισσότερες συναυλίες…
Πόσα άτομα είστε πλέον στη σκηνή; (όχι του κάμπινγκ ) Είναι εύκολο για σας να συγχρονιστούν τόσα άτομα ώστε να βγει όλο αυτό το μουσικό αποτέλεσμα;
Είμαστε 8. Dj – μπάσο, drums – κρουστά, κλαρίνο – σαξόφωνο, τρομπέτα, ηλ. κιθάρα, μπουζούκι, τραγούδίστρια και MC. Ο συγχρονισμός έρχεται, είναι θέμα πρόβας. Αυτό που είναι πιο δύσκολο είναι να ευχαριστιέσαι, να βγαίνει όλο το live φυσικά, χωρίς πίεση ή άγχος. Όσο περνά ο καιρός και παίζουμε περισσότερο, το έχουμε καταφέρει και αυτό και είμαστε πολύ χαρούμενοι. Το live είναι πραγματική διασκέδαση και πιστεύουμε ότι αυτός είναι και ο λόγος που ο κόσμος ανταποκρίνεται. Γενικά στην ελληνική μουσική συχνά βλέπεις μπάντες όπου ο τραγουδιστής ή ο σολίστας τα δίνει όλα και οι υπόλοιποι συνοδεύουν. Αυτό είναι πολύ παλιά αντίληψη και από την πλευρά μας κάνουμε τα πάντα για να μη συμβεί. Είμαστε μια παρέα στην οποία δεν υπάρχει κάποιος που ξεχωρίζει. Όλοι έχουν το σημείο τους και προβάλλουν το χαρακτήρα τους. Ανεξάρτητα αν το κομμάτι είναι στηριγμένο στο τραγούδι, το μπουζούκι, τα βαλκανικά πνευστά, τον MC ή τις λούπες, παίζουμε πάντα σαν σύνολο.
Μεγαλώσατε ανάμεσα σε βινύλια, πλέον συνεχίζετε να αγοράζετε βινύλια ή cd; Παρατηρώντας κανείς την μουσική που παράγετε  και το πόσο λάτρεις της τεχνολογίας είστε μάλλον δεν πρέπει να σας ενοχλεί και πολύ η τεράστια ψηφιοποίηση της μουσικής που έχει γίνει…
Δεν πολυαγοράζουμε πλέον CD ή βινύλια. Προτιμούμε το internet και δε μας ενοχλεί καθόλου η ‘ψηφιοποίηση’. Θεωρούμε ότι είναι ο πιο δημοκρατικός τρόπος διανομής της μουσικής και ότι μέσα από το internet η μουσική εξελίσσεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.
Πόσο κοινή μπορεί να είναι για σας η μουσική με την πολιτική; Πιστεύετε ότι τα τραγούδια με πολιτικό περιεχόμενο έχουν την δύναμη να επηρεάσουν συνειδήσεις;
Δεν είμαστε συγκρότημα με πολιτικό στίχο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουμε a priori κάτι ενάντια στην πολιτική έκφραση μέσω μουσικής. Άλλωστε ένα τραγούδι μπορεί να περιέχει πολιτικό σχολιασμό χωρίς να μιλά απευθείας για πολιτική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι στίχοι στα ρεμπέτικα, ή και στο hip-hop.
Από την πλευρά μας, η επιρροή που θέλουμε να ασκήσουμε είναι απλούστατα να περνά καλά ο κόσμος στις συναυλίες μας ή ακούγοντας τη μουσικής μας στο σπίτι του. Θεωρούμε ότι το να προσπαθήσεις να επηρεάσεις τη συνείδηση κάποιου που πχ. έχασε μόλις τη δουλειά του και έχει μια οικογένεια και τρία δάνεια είναι στα όρια του θράσους. Το καλύτερο που μπορείς να κάνεις είναι να του χαρίσεις όμορφες στιγμές.
Για το ελληνικό ραδιόφωνο ποια είναι η γνώμη σας; Ακούτε καθόλου; 
Ακούμε αρκετά, και θεωρούμε ότι υπάρχουν πολύ καλοί παραγωγοί τόσο στους ραδιοφωνικούς σταθμούς, όσο και στο internet. Αν εξαιρέσεις τους σταθμούς που έχουν μόνο playlist και παίζουν μουσική καθ’ υπαγόρευση, υπάρχουν πολύ αξιόλογες περιπτώσεις.
Τι μουσικές ακούτε τον τελευταίο καιρό; Κάτι καινούριο που σας ενθουσίασε;
Πολλά και διάφορα. Καινούριο που μας ενθουσίασε:
καλλιτέχνης:Moa Bones, τίτλος: Aquarelles, εταιρία: Inner Ear (ελληνική ανεξάρτητη). Το συστήνουμε ανεπιφύλακτα.
Τι είναι επιτυχία για σας; Όχι σαν μπάντα, σαν άνθρωποι. 
Να μπορούμε πάντα να ασχολούμαστε με τη μουσική χωρίς να αναγκαζόμαστε να κάνουμε πράγματα που δε θέλουμε. Και να έχουμε και όσο χρόνο θέλουμε για τους δικούς μας.
Μελλοντικά σχέδια; Έχετε αρχίζει να ετοιμάζετε τρίτη δισκογραφική δουλειά; Συναυλίες που έχουν προγραμματιστεί;
Ιδέες υπάρχουν, αλλά ακόμα ο προηγούμενος δίσκος είναι πολύ πρόσφατος, δεν έχει ούτε χρόνο. Οπότε ακόμα απλά συλλέγουμε ιδέες και ερεθίσματα, δεν έχουμε μπει σε περίοδο που γράφουμε.
Κάθε Πέμπτη μέχρι και 29 Δεκεμβρίου στον Σταυρό του Νότου Club, Αθήνα
Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου Ιωάννινα, Boxx

Σάββατο 3 Δεκεμβρίου Τρίκαλα, Κεντρική Πλατεία

Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου Πράγα (Τσεχία), Palac Acropolis
Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου, Gaia Live, Θεσσαλονίκη
Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου, Λάρισα, Music Base
Tρίτη 27 Δεκεμβρίου, Κωνσταντινούπολη, Is Sanat
17 Φεβρουαρίου μέχρι 4 Μαρτίου, tour Γερμανία και Δανία

MARIETTA FAFOUTI ii


(Αρχική δημοσίευση 11/2014)

Δύο χρόνια μετά το ντεμπούτο σου album “Try A Little Romance” επέστρεψες δισκογραφικά με το “Homemade Joy”. Πως ήταν η ετοιμασία του δεύτερου; Λιγότερο αγχωτική μιας και γνώριζες την διαδικασία ή περισσότερο λόγω της επιτυχίας του πρώτου;

Η αλήθεια είναι πως δεν αγχώνομαι για θέματα που έχουν να κάνουν με την καλλιτεχνική αποδοχή. Εννοώ πως είχα χαρεί που είχε πάει όμορφα το πρώτο άλμπουμ αλλά δεν με φόβιζε το ενδεχόμενο του να μην πήγαινε όμορφα και ο δεύτερος δίσκος και να μη με θυμόταν άνθρωπος μετά από 2 μήνες. Θα στενοχωριόμουν μόνο για τους ανθρώπους που είχαν βάλει χρήματα και είχαν πιστέψει σε εμένα. Αυτό που σίγουρα είχα ήταν μια τεράστια ανυπομονησία.
Η διαδικασία τώρα του Homemade Joy ήταν τελείως διαφορετική με του πρώτου δίσκου. Στο Try a little romance με είχαν πάρει από το χέρι ο Νίκος Αγγλούπας και η Inner Ear και χωρίς ποτέ να το έχω σκεφτεί έκαναν ό,τι περνούσε από το χέρι τους για να βγάλουμε εκείνον το δίσκο. Συγκεντρώσαμε κομμάτια από παλιά, έγραψα και άλλα δύο και προχωρήσαμε. Αλλά τότε είχα έναν χαζό συγκεντρωτισμό τον οποίο κατάφερα και απέβαλλα στο δεύτερο δίσκο. Το Homemade Joy γραφόταν την ίδια περίοδο των ηχογραφήσεων, ήθελα να είναι τόσο αντιπροσωπευτικά τα τραγούδια του ποια είμαι τώρα. Επίσης κάθε τραγούδι έχει μέσα του την αισθητική του παραγωγού μου Θοδωρή Ζευκιλή αλλά και όλων των καταπληκτικών μουσικών που έπαιξαν και έβαλαν την καρδιά τους. Γενικά βάλαμε όλοι τεράστια αποθέματα αγάπης σε αυτό το δίσκο.

Οι συνεργάτες σου παραμένουν πάνω κάτω οι ίδιοι μαζί με κάποιες νέες προσθήκες, προφανώς έχει δημιουργηθεί μια… ωραία ατμόσφαιρα που θα ‘λεγε και ο Ηλιόπουλος. Παίζουν κι αυτοί το ρόλο τους στο αποτέλεσμα του album ή όταν φτάνει η στιγμή ηχογράφησης είναι όλα προαποφασισμένα; Γνώμες ακούς;
Όπως είπα και παραπάνω, στον πρώτο δίσκο είχα έναν συγκεντρωτισμό που κατάφερα και απέβαλλα επιτέλους. Αφέθηκα τελείως στον παραγωγό μου και τους μουσικούς. Πλέον την μπάντα μου την εμπιστεύομαι τυφλά, οπότε τους άφησα να βάλουν τη δικιά τους πινελιά στα κομμάτια. Και είναι υπέροχο να τα ακούω και να βλέπω μέσα τους τον Κώστα, τον Δημήτρη, την Εύη, την Ευαγγελία, τον Γιώργο και όλους τους καταπληκτικούς μουσικούς που έγραψαν στο δίσκο. Νιώθω τόσο τυχερή που έχω γνωρίσει όλους αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι είναι πλέον φίλοι μου υπεραγαπημένοι.

Απ’ την αρχή της μουσικής σου πορείας, μέσα από την ίδια σου την μουσική και στίχους, συνεντεύξεις, φωτογραφήσεις κτλ έχεις χαρακτηριστεί από μια αισιοδοξία και θετική ενέργεια. Είμαι σίγουρη ότι όντως ισχύει αλλά ο τόσος πολλαπλασιασμός αυτής της εικόνας δεν σε αγχώνει ώρες ώρες; Ότι δηλαδή ο κόσμος σε περιμένει πάντα χαμογελαστή και χαρούμενη;

Χαχα σιγά καλέ μην αγχωθώ. Κατ’ αρχήν ακόμη και χάλια να είμαι, το χαμογελάκι μου θα το σκάσω αν βγω έξω. Ποτέ δεν βγάζω τα νεύρα μου σε άλλους ανθρώπους με εξαίρεση τις αδερφούλες μου, άντε και τον καλό μου (σε περίπτωση που δεν αντέχω πια καθόλου). Αλλά και χάλια να είμαι φροντίζω να επανέρχομαι γρήγορα με το σύστημα της εκλογίκευσης σύμφωνα με το οποίο είναι τουλάχιστον αστείο και προκλητικό να στενοχωριέσαι για πράγματα που δεν έχουν να κάνουν με την υγεία.

Με την κατάσταση στην Ελλάδα είσαι αισιόδοξη; Πόσο κοινή είναι για σένα η μουσική και η πολιτική;

Φυσικά και είμαι αισιόδοξη, αλλιώς θα είχα φύγει. Απλά έχουμε καιρό μπροστά μας. Χρειάζεται υπομονή, προσπάθεια και αλληλεγγύη απ’ όλους μας. Όσο για τη μουσική με την πολιτική, το κοινό τους είναι πως στις καλές στιγμές τους μπορούν να χαρίσουν την ελπίδα.

Ποιό είναι το πιο σημαντικό πράγμα που έχεις διδαχτεί και σε βοήθησε περισσότερο στην πορεία σου; Σαν μουσικό αλλά και σαν άνθρωπο..

Πως κάθε εμπόδιο που εμφανίζεται στο δρόμο μας, είναι η αφορμή για κάτι νέο και πιο όμορφο. Τάδε έφη μπαμπάς Λάκης.

Τι μουσικές ακούς τον τελευταίο καιρό; Άκουσες κάτι καινούριο που σε ενθουσίασε;

Μαρίζα Ρίζου. Υπέροχη τραγουδίστρια και δημιουργός. Παίζει Big Band Jazz και ετοιμάζει έναν καταπληκτικό δίσκο με τον ενορχηστρωτή της Δημήτρη Σιάμπο που πιστεύω θα λατρέψει όποιος τον ακούσει.

Υπάρχουν μελλοντικά σχέδια; Τι ετοιμάζεται; Συναυλίες που έχουν προγραμματιστεί;
Τα πιο άμεσα σχέδια περιλαμβάνουν πολλές πρόβες για το νέο πρόγραμμα που ετοιμάζουμε με την μπάντα μου και θα παρουσιάσουμε στις επόμενες συναυλίες. Θα έχουμε τη χαρά να βρεθούμε στη Λαμία στις 21 Σεπτεμβρίου και 26 Οκτωβρίου στην αγαπημένη μας «Κεντρική Πλατεία» στα Τρίκαλα. Όσο για την Αθήνα, θα είμαστε στον Σταυρό του Νότου κάποια από τα Σάββατα του Νοεμβρίου. Παράλληλα σημειώνω σαν τρελή νέες μουσικούλες και βλέπουμε…

EGG HELL


(Αρχική δημοσίευση 03/2014)

Ο Jef Maarawi, ως Egg Hell, ήταν απ' τα άπειρα μουσικά συγκροτήματα και μουσικούς που έπεφτα πάνω τους μέσω του MySpace πριν λίγα χρόνια, όταν αυτό μεσουρανούσε στα κοινωνικά δίκτυα. Και μέσα σ' όλα αυτά τα άπειρα πράγματα για κάποιο λόγο μου είχε ξεχωρίσει. Δεν ήταν κάποια φοβερή ενορχήστρωση αυτό που άκουγα, ίσα ίσα έμοιαζε να είναι τόσο απλό, αλλά ο συνδυασμός αυτών των ακουστικών ήχων, μαζί με τους στίχους που άκουγα, και την χροιά της φωνής του, έκαναν αυτό το project να μην το ξεχάσω μέσα στην... υπερπροσφορά μουσικής που σου δίνονταν τότε απ' το συγκεκριμένο μέσο, αλλά να χαρώ ιδιαίτερα όταν έμαθα ότι κυκλοφορεί εν έτη 2014 album μέσω της Inner Ear έχοντας επιστρατεύσει άλλα τέσσερα άτομα. Για το τι άλλαξε από τότε μέχρι τώρα θα μας τα πει ο ίδιος... 
Απ' τον καιρό που ακούγαμε τα κομμάτια σου στο myspace έχουν περάσει αρκετά χρόνια. Έχει αλλάξει ο τρόπος που γράφεις μουσική; 
Ναι έχει αλλάξει. Μέχρι την αρχή των ηχογραφήσεων του δίσκου μας έγραφα τα τραγούδια με έναν πολύ αυθόρμητο τρόπο μεν, αλλά πάντα κολλούσα σε πρακτικά ζητήματα κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων. Μου έπαιρνε μέρες να τελειώσω μια απλή ηχογράφηση στην αρχή και προφανώς το αποτέλεσμα ήταν πάντα μια σπιτική ηχογράφηση. Όταν αρχίσαμε να δουλεύουμε με το συγκρότημα η μόνη μου ανησυχία ήταν να χαθεί αυτός ο αυθορμητισμός την ώρα της σύνθεσης, αλλά για κάποιο λόγο αυτή εξελίχτηκε σε κάτι που ίσως και να ήθελα από την πρώτη στιγμή που άρχισα να παίζω. Να ζήσω αυτήν την γρήγορη εξέλιξη μιας ιδέας σε κανονικό τραγούδι με την άνεση και την ταχύτητα που προσφέρει μια μπάντα. Ο δίσκος από την άλλη, ηχογραφήθηκε με έναν σαφώς λιγότερο αυθόρμητο τρόπο, αλλά δεν είχαμε και άλλη επιλογή. Έπρεπε να στρωθεί η μπάντα με κάποιον τρόπο και μέσα από τις ώρες στο στούντιο, μετά από την πλύση εγκεφάλου που αλληλο-υποστήκαμε, καταφέραμε να βρούμε την αρχή αυτού του τρόπου λειτουργίας που απολαμβάνουμε αυτόν τον καιρό.
Τι... χειρουργικές αλλαγές υπέστησαν τα κομμάτια που προϋπήρχαν από τότε και μπήκαν στο album;
Σε πολλές περιπτώσεις κρατήθηκαν οι βασικές ενορχηστρωτικές ιδέες που είχα για τα κομμάτια. Ο Εκελον άρχισε να δουλεύει σε κάτι το οποίο ήθελα και εγώ αλλά και αυτός να το θεωρήσει δικό του από την αρχή, πόσο μάλλον επειδή εκτός από ο παραγωγός του δίσκου είναι και μέλος της μπάντας. Διαφωνήσαμε σε κάποια σημεία, εγώ σε δικές του προτάσεις και εκείνος σε δικές μου, αλλά όσο το σκέφτομαι είναι εκείνα ακριβώς τα σημεία που νιώθω πιο σημαντικά στο δίσκο, κυρίως γιατί σκεφτόμαστε διαφορετικά και αυτό είναι το πραγματικά exciting στο αποτέλεσμα.
Βλέπεις να λειτουργεί όπως ήθελες τελικά το project σου ως μπάντα; 
Ήμαστε ακόμα μωρά, αλλά νιώθουμε όλοι καλύτερα από ποτέ. Φτιάχνουμε σιγά σιγά τις λεπτομέρειες και μαθαίνουμε από τα λάθη μας.
Υπάρχει κάποια ιστορία πίσω απ' το όνομα της,πλέον, μπάντας; 
Όταν ήμουν 17 χρονών είχα με κάποιον τρόπο παίξει σε ένα σχολικό φεστιβάλ. Όταν μου ζήτησαν να γράψω το όνομα του "γκρουπ" σε ένα χαρτί που έπρεπε να υπογράψω σκέφτηκα εκείνη την ώρα το "eggshell". Το έγραψα χωρίς το "S" στην μέση.
Πολύ ωραίο και καλογυρισμένο το νέο σας video για το Suffering! Είχαμε τίποτα απρόοπτα στα γυρίσματα; Καμιά επίθεση καρχαρία ή σπάρου; Κανέναν ναυαγοσώστη να σας χαλάει τα γυρίσματα; Καμιά μπετονιά να μπλέκεται στα καλώδια της κάμερας; 
Ήταν δυο πολύ αστείες και κουραστικές μέρες. Η πρώτη ιδέα που είχα για το βιντεοκλίπ ήταν πολύ πιο δύσκολη εκτελεστικά και καταλήξαμε να πηγαίνουμε στην παραλία και να γυρίζουμε το βιντεοκλίπ τελείως αυθόρμητα. Η Αρασέλη και ο Κωνσταντίνος είναι φοβεροί σκηνοθέτες και βγάλανε ένα πολύ εντυπωσιακό αποτέλεσμα με ελάχιστα μέσα. Τώρα από απρόοπτα είχαμε αρκετά ναι. Μας σκίστηκαν στολές, άρχισε να βρέχει χαλάζι κατά την διάρκεια των γυρισμάτων, έπαθα ωτίτιδα, μας ρωτάγανε συνέχεια γιατί έμπαινα με τις πιτζάμες μέσα στην θάλασσα. Πολλά απρόοπτα πράγματα κρατήθηκαν και στο τελικό κλιπ, όπως η βροχή και η εισβολή των χειμερινών κολυμβητών στο τέλος.
Γράφετε στην περιγραφή σας στο fb "ο δίσκος κινείται γύρω από την μεταφορική και κυριολεκτική αλληγορία του ναυαγού που περιπλανάται χαμένος πάνω σε μία σχεδία, διατηρώντας παράλληλα την αίσθηση του χιούμορ μέσα στις πιο σκοτεινές γωνιές της ανθρώπινης ύπαρξης."  Καμιά συμβουλή προς ναυαγούς και ναυτιλλομένους που περιπλανώνται χαμένοι; 
Μα το όλο ζήτημα είναι το πόσο χαμένοι είμαστε εμείς!
Έχεις πράγματα sos για αυτές τις σκοτεινές στιγμές; Τραγούδια, αντικείμενα, μέρη ή ανθρώπους; 
Έχει πλάκα αυτή η ερώτηση. Είχα πρόσφατα μια κουβέντα με έναν φίλο μου για το πόσο πολτοποιημένο είναι το income καθησυχαστικών εξωτερικών πρισμάτων. Εγώ προσωπικά παίζω βιντεοπαιχνίδια. Δύσκολο να είσαι ήρεμος με βιντεοπαιχνίδια.
Πες μου έναν αγαπημένο σου στίχο. Και μια αγαπημένη σου διαδρομή.
Οι πρώτοι στίχοι από το "The Mountain Low" τουWill Oldham: "If I could fuck a mountain / Lord, I would fuck a mountain / and I'd do it with a woman in the Valley". Η αγαπημένη μου διαδρομή είναι στην θέση του συνοδηγού, από το Sao Paulo μέχρι την Itatiba της Βραζιλίας, το βράδυ.
Επερχόμενα συναυλιακά ραντεβού; Δικά σας αλλά και αλλονών που θα θέλατε να πάτε;
Ετοιμάζουμε κάποια ωραία πράγματα μέσα στον Απρίλιο, αλλά είναι λιγάκι νωρίς ακόμα για να τα μοιραστούμε!

THE NOISE FIGURES


(Αρχική δημοσίευση 01/2014)

Oι The Noise Figures, είναι το indie-garage ντουέτο του Γιώργου Νίκα και του Στάμου Μπάμπαρη τα τελευταία σχεδόν δύο χρόνια. Τον πρώτο τον γνωρίσαμε μέσα από τους Zebra Tracks  και τον δεύτερο από τους Flakes  και τους Keyser Söze. Έχοντας επιρροές μπάντες όπως οι The Stooges, The Sonics και οι The White Stripes και θυμίζοντας τους πιο φρέσκους The Black Keys (κάτι που πρέπει να 'χουν βαρεθεί να το ακούν) κυκλοφορήσαν το πρώτο τους ep το φθινόπωρο του 2012 και ένα χρόνο μετά, το ομώνυμό τους  album, απ’ την Inner Ear). Παρασκευή 31 του Γενάρη παίζουν μαζί με τους Chickn στο Six D.O.G.S.
Ο ήχος του ντεμπούτου σας album είναι χαρακτηριστικός της μπάντας ή στο επόμενο μπορεί να βγει και κάτι διαφορετικό; Αν ο Γιώργος αποφασίσει να παίξει μαράκες και ο Στάμος μπάντζο πχ. 
Πάντα δοκιμάζουμε νέα πράγματα, αλλά με κύρια βαση το rock n' roll. Είναι σίγουρα καλό να μη μένει μια μπάντα στάσιμη. Πάντως μπάντζο να μην περιμένετε στο κοντινό μέλλον. 
Θυμάστε ποιά ήταν τα πρώτα πέντε album που είχατε αγοράσει; Τα ακούτε ακόμη;
Γιώργος:
Iron Maiden - Somewhere in Time
Alice Cooper - Trash
Metallica - Kill 'em All

Skid Row - S/T
Led Zeppelin - 2
Όλα σε κασέτα. Πρόσφατα αγόρασα κασετόφωνο και walkman. 
Στάμος: 
Ημισκούμπρια - 30 Χρόνια Επιτυχίες 
Michael Jackson -  Bad
Scorpions - Best Of
Nirvana - Nevermind
Metallica - Black album 


Ποιό ήταν το πρώτο τραγούδι που μάθατε να παίζετε στην κιθάρα;
Στάμος: το ριφάκι του " Come As You Are " των Nirvana
Γιώργος: Tο "Black Sabbath" 

Έχετε ενοχικές μουσικές απολαύσεις; Την Barbra Streisand για παράδειγμα. 
Γιώργος: Roxette
Στάμος: Savage Garden 
Μπορεί η μουσική να αλλάξει απόψεις είτε πολιτικές είτε άλλες; 
Τα πάντα μπορούν να αλλάξουν, πόσο μάλλον η μουσική. Έχουμε δει πολλά παραδείγματα. Για το καθαρά μουσικό κομμάτι της αλλαγής, θα πρέπει να υπάρχει μια κατανόηση πάντα, γιατί αν αρχίσουμε να κατακρίνουμε την τέχνη και τους καλλιτέχνες, θα πάμε σε φασιστικές τακτικές. 
Στο τελευταίο album των Nick Cave & The Bad Seeds, ένας στίχος λέει: "...and some people say it's just rock 'n' roll, oh, but it gets you right down to your soul...". Τι σημαίνει για σας rock 'n' roll και πόσο σημαντική, σας είναι η μουσική γενικότερα; 
Είναι σίγουρα κάτι που μπαίνει μέσα στην ψυχή σου ή πολλές φορές κάτι που ήδη υπάρχει εκεί. Χωρίς τη μουσική θα ήμαστε σαν ψάρια έξω από τη γυάλα. 
Και οι δύο βρίσκεστε ορισμένες φορές στην θέση του.. δισκοθέτη σε bars της Αθήνας. Ποιά είναι τα δύο πιο απρόσμενα τραγούδια που σας έχουν ζητήσει, με την καλή έννοια και την κακή. 
Στάμος: Με έχουν ρωτήσει αν θα παίξω ελληνικά πιο μετά.
Γιώργος: Μου έχουν ζητήσει να παίξω όχι απλά τραγούδι, αλλά είδος μουσικής. Disco. Εκείνη την ώρα έπαιζα Black Lips. 
Επίσης θυμάστε πότε ήταν η τελευταία φορά που κάποιος ήρθε να σας ρωτήσει τον τίτλο του κομματιού που παίζει αντί να ανεβαίνει στα σκαμπό να φτάσει το ηχείο με το smartphone ανά χείρας; 
Εννοείται. Συνέβη πριν λίγες ημέρες στο Six Dogs. Το κομμάτι ήταν Goat. 
Ποιό θα ανακηρύσσατε album της χρονιάς; 
Κάποιo μεταξύ των Thee Oh Sees - Floating Coffin και QOTSA - ...Like Clockwork.

MIKRO ii


(Αρχική δημοσίευση 11/2013)

Μια 15ετία μετά απ' όταν πρωτοσχηματιστήκατε βλέπετε κάποιες μεγάλες αλλαγές σας όσον αφορά τη μπάντα; Έχει αλλάξει ο τρόπος που λειτουργείτε μέσα σ' αυτήν, πώς αντιλαμβάνεστε τα πράγματα ή πώς γράφεται μουσική π.χ.;

Σίγουρα μετά από τόσα χρόνια συνεργασίας έχουμε περάσει μέσα από διάφορα στάδια που μας άλλαξαν και μας ωρίμασαν. Αυτά αφορούν το δημιουργικό μέρος της μουσικής αλλά και την παρουσίαση της, καθώς και την μετάδοση της στον κόσμο. Μεγάλη αλλαγή ήταν ο τρόπος προώθησης της μουσικής μας μέσα από το internet και τα κοινωνικά δίκτυα, που γίνονται εύχρηστο εργαλείο για κάθε καλλιτέχνη. Σχετικά με την παραγωγή τραγουδιών μας βοήθησε η εξέλιξη της τεχνολογίας. Στις συναυλίες μας χρησιμοποιούμε διάφορα controllers που μας δίνουν νέες δυνατότητες ελέγχου των effects και του ήχου μας.

Γνωρίζεστε και συνεργάζεστε πολλά χρόνια, τι σας την σπάει περισσότερο απ' τον έναν στον άλλον και τι εκτιμάτε περισσότερο;
Καταρχήν είμαστε ειλικρινείς ο ένας απέναντι στον άλλο και ότι μας απασχολεί το συζητάμε για να το λύσουμε, ώστε να μην γίνει πρόβλημα. Ο καθένας μας έχει τις ιδιαιτερότητες του, που σε πλαίσια έντασης, μπορούν να γίνουν πηγή εκνευρισμού, αλλά τις ξεπερνάμε γιατί δεν βάζουμε μπροστά τον εγωισμό μας, αλλά το καλό του γκρουπ και τη φιλία μας. Αυτό που εκτιμάμε περισσότερο είναι η προσφορά του καθενός μας, το πάθος μας, η τρέλα μας και η αγάπη μας για τη μουσική.

Γράφετε μουσική ακόμα κι όταν δεν σκοπεύετε να κυκλοφορήσετε κάτι στο άμεσο μέλλον; Περνάτε φάσεις που δεν θέλετε ούτε να βλέπετε τα synths, κιθάρες κτλ;

Ναι, είναι αλήθεια ότι συμβαίνει αυτό, γιατί η έμπνευση είναι απρόσκλητη και όταν έρχεται δεν της κλείνεις την πόρτα. Γράφουμε, σκεφτόμαστε, έχουμε ιδέες μουσικές σε μόνιμη βάση. Υπάρχουν και στιγμές που δεν θέλουμε να βλέπουμε μουσικά όργανα και το παθαίνουμε κυρίως όταν επιστρέφουμε από κάποιο live tour και είμαστε γεμάτοι και έτσι για να χαλαρώσουμε πρέπει να κάνουμε κάτι τελείως διαφορετικό.

Αναμένεται μέσα στο '13 η κυκλοφορία του 8ου σας άλμπουμ, πείτε μας κάποια πράγματα για την δημιουργία αυτού. Έχω ακούσει διαδικτυακά μερικά κομμάτια που έχετε ανεβάσει, θα είναι όλα αγγλόφωνα αυτή τη φορά;

Ελπίζαμε να γίνει η κυκλοφορία μέχρι το τέλος της χρονιάς, αλλά μας βγήκαν κάποιες ιδέες της τελευταίας στιγμής που θέλουνε το χρόνο τους και έτσι υπολογίζουμε το νέο μας album στις αρχές του 2014. Θα υπάρξει όμως άμεσα κυκλοφορία digital singles για να πάρετε μια γεύση. Τα τραγούδια που δουλεύουμε είναι και ελληνικά και αγγλικά. Δεν έχουμε ανεβάσει στο δίκτυο ακόμα ελληνικά αλλά θα τα ακούσετε σύντομα. Το ύφος είναι ατμοσφαιρικό, dance, electrorock, dream pop. Υπάρχουν τραγούδια με διάφορα στυλ, αλλά πάντα ηλεκτρονικά.

Έχει σημασία για σας όταν ετοιμάζετε κάτι καινούριο αν αυτό θα κυκλοφορήσει σε cd, βινύλιο ή μόνο ψηφιακά;

Προγραμματίζουμε από πριν τι μορφή θα είναι και του δίνουμε σημασία. Όταν πρόκειται για album θέλουμε να κυκλοφορήσει σε CD αλλά και σε digital μορφή. Digital singles κάνουμε και μεμονωμένα τραγούδια που διανέμονται μέσω iTunes. Βινύλιο δεν έχουμε κάνει ακόμα, αλλά είναι στα μελλοντικά μας σχέδια και σκεφτόμαστε το νέο δίσκο μας να τον κυκλοφορήσουμε σε βινύλιο.

Δίνετε σημασία στο ενδυματολογικό σας στυλ ως μέρος του show κατά τη διάρκεια συναυλιών ή είναι μέρος της καθημερινότητας σας;

Φροντίζουμε περισσότερο το στυλ μας όταν είμαστε στη σκηνή ή ως ΜΙΚΡΟ στις φωτογραφήσεις και στα videoclips μας. Στην καθημερινότητα μας ντυνόμαστε πιο απλά έχοντας βέβαια τα προσωπικά μας στυλ.

Σας επηρεάζει καλλιτεχνικά όλη αυτή η κατάσταση που βιώνουμε, άλλοι περισσότερο άλλοι λιγότερο άλλοι και καθόλου, στην χώρα μας; Η μουσική μπορεί να αλλάξει λέτε πολιτικές-ιδεολογικές απόψεις;

Φυσικά και μας επηρεάζει και μας προβληματίζει και αυτό φαίνεται και στη μουσική μας και στα μηνύματα των στίχων μας. Η μουσική έχει δύναμη να αλλάζει τα πάντα και οι καλλιτέχνες είναι αυτοί που θα έπρεπε πρώτοι να υψώσουν τη φωνή τους και να μιλήσουν για το άδικο και το παράλογο της εποχής μας. Αυτό καλούμαστε να κάνουμε και εμείς.

Ακούσατε κάποιον-ους δίσκο-ους της φετινής χρονιάς που θα μας συνιστούσατε ανεπιφύλακτα;

Το album της χρονιάς ανήκει δικαιωματικά στους Daft Punk που έκαναν μια εξαιρετική δουλειά με το «Random Access Memories». Τα τραγούδια αυτά σίγουρα ήταν το soundtrack του φετινού καλοκαιριού.