MIKRO

-->2007 ?

Ποιο ήταν το «κλίμα» όταν αποφασίσατε να σχηματίσετε τους Μίκρο; Ξεκίνησε ως «κάτι ευχάριστο να περνάμε την ώρα μας» ή είχατε απ' την αρχή στο νου σας την επαγγελματική καταξίωση;

Ρία: Όλα ξεκίνησαν με ένα μουσικό όνειρο. Το μόνο που ξέραμε ήταν πως αυτή η ενασχόληση, μας έκανε ευτυχισμένους και ότι στην ουσία ήταν μια φυσική ανάγκη. Όπλα μας η αισιοδοξία, η τόλμη, η δημιουργική μας τάση, η βεβαιότητα ότι αυτό το δρόμο θέλουμε ν' ακολουθήσουμε. Ήταν μια εποχή που η μουσική βρισκόταν σε μια κατάθλιψη, τα έβλεπε όλα μαύρα και αδιέξοδα. Θέλαμε να δώσουμε χρώμα στην ασπρόμαυρη εικόνα της μουσικής, να μιλήσουμε για πλανήτες ευτυχίας, να γελάσουμε, να χορέψουμε. Δεν ήταν λοιπόν κάτι «ευχάριστο για να περνάμε την ώρα μας», ήταν και είναι μια εσωτερική ανάγκη και ούτε μπορούσαμε να το δούμε σαν επάγγελμα, με τη στενή έννοια του όρου. Η μουσική για μας είναι το πάθος μας και η αποστολή μας.

Όλα αυτά τα χρόνια έχετε ανοίξει αρκετά live γνωστών μουσικών του εξωτερικού όπως ο Morissey, οι Puressence, οι Rasmus και άλλοι. Ποιο από όλα αυτά τα live σας έχουν «μείνει» περισσότερο και ποιος απ' όλους αυτούς που γνωρίσατε σας ενθουσίασε περισσότερο;

Ρία: Η πιο ενδιαφέρουσα γνωριμία ήταν με τις Ladytron και τις Client, σ' ένα αξέχαστο live στην Αθήνα. Είχαμε τα ίδια μουσικά γούστα και κοινά ενδιαφέροντα, ακόμα και ίδια μηχανήματα!Οπότε νιώσαμε μια οικειότητα και χαρήκαμε πολύ την επικοινωνία με τα παιδιά που ήταν ιδιαίτερα φιλικά. Στο τέλος μάλιστα της συναυλίας και ενώ έπαιζε ο Andy Fletcher των Depeche Mode μουσική, ανεβήκαμε στο stage και χορεύαμε πιασμένοι από το χέρι. Θα μας μείνει αξέχαστη αυτή η εικόνα!

Ποιες ήταν οι μουσικές σας επιρροές όταν ξεκινήσατε; Τελευταία τι μουσική ακούτε;

Ρία: Οι μουσικές μας επιρροές προέρχονται από τα ρεύματα του trip hop, pop, punk, new wave, post alternative. Αγαπημένα μας ακούσματα ήταν οι Depeche Mode, New Order, Duran Duran, Nick Cave, Kraftwerk, Chemical Brothers, Massive Attack μεταξύ άλλων. Τώρα ακούμε ότι πιο καινούργιο και αξιόλογο πέσει στην αντίληψη μας από το χώρο της ευρύτερης ηλεκτρονικής σκηνής. Πολλοί από αυτούς είναι και φίλοι μας στο myspace. (www.myspace.com/mikrospace/)

Για ποιο λόγο πιστεύεις είναι τόσο υποβαθμισμένα τα μουσικά φεστιβάλ στη χώρα μας σε σύγκριση με του εξωτερικού; Φταίει η αδιαφορία του κράτους να σπρώξει λίγο τα πράγματα ή τελικά πρέπει απλά να δεχτούμε ότι η πλειοψηφία του ελληνικού κοινού θα γουστάρει πάντα τα μπουζούκια;

Ρία: Ειδικά τα τελευταία χρόνια βλέπουμε μια έξαρση στη δημιουργία μουσικών festival κυρίως σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Για παράδειγμα το Beeyond festival στην Αθήνα που εμφανιστήκαμε και μεις, που ήταν άρτια οργανωμένο, το Reworks festival που γίνεται στη Θεσσαλονίκη και πολλά άλλα. Ό κόσμος συμμετέχει όλο και περισσότερο, ιδίως αν τα ονόματα είναι γνωστά. Σε σύγκριση με το εξωτερικό βέβαια, δεν τίθεται θέμα σύγκρισης. Και η ποιότητα αλλά και η ποσότητα μας ξεπερνάει κατά πολύ. Όμως το θετικό είναι ότι υπάρχουν ομάδες που επιχειρούν τη διοργάνωση τέτοιων festival και ότι το κράτος πλέον επιχορηγεί τέτοιες προσπάθειες. Τώρα όσον αφορά την προσέλευση του κόσμου, σίγουρα δεν είναι ικανοποιητική, γιατί ακριβώς υπάρχει και αυτή η μάστιγα του τρόπου διασκέδασης της μάζας, που όμως βλέπουμε ότι περνάει κι αυτή την κρίση της και αισιοδοξούμε ότι σύντομα η νεολαία θα της γυρίσει την πλάτη.

Το περασμένο καλοκαίρι κυκλοφόρησε το τελευταίο σας ως τώρα album με τίτλο «Restart». Ποια σας φάνηκε πως ήταν η αποδοχή του κοινού και ποια ήταν τα κύρια ερεθίσματα της δημιουργίας αυτού;

Ρία: Είναι πολύ ωραίο συναίσθημα να παίζουμε τραγούδια από το Restart και να τα ξέρει το κοινό μας.«Αυτή η Πόλη» το «Καληνύχτα» το «Να γελάς» είναι πλέον οικεία στα αυτιά των περισσοτέρων, οπότε και η αποδοχή τους είναι πολύ θερμή.Τα κύρια ερεθίσματα αυτής της δημιουργίας ήταν η κοινωνική κατάσταση της εποχής, η τεχνολογία, οι κίνδυνοι που απειλούν το περιβάλλον μας, η υπερθέρμανση του πλανήτη και κάποιες προσωπικές μας πινελιές και εμπειρίες.

Πριν μερικά χρόνια είχατε αναλάβει τη δημιουργία του soundtrack της ταινίας «Email» και τελευταία αναλάβατε μουσικά την ταινία «Μόλις Χώρισα». Σας φαίνεται λοιπόν ενδιαφέρουσα η διαδικασία να «ντύσετε» μουσικά μία ταινία;

Ρία: Η διαδικασία έχει τρομερό ενδιαφέρον, καθως καλούμαστε να εμβαθύνουμε στα νοήματα και στους χαρακτήρες της κάθε ταινίας. Και στις δύο περιπτώσεις διαβάσαμε πρώτα το σενάριο, για να μπορέσουμε να κάνουμε εικόνα και ήχους τους διαλόγους και τη γενικότερη ατμόσφαιρα. Οι στίχοι ήταν εμπνευσμένοι από τη ροή των γεγονότων και τους ήρωες και η όλη μουσική επένδυση είναι συγχρονισμένη με την εικόνα.Υπάρχουν παύσεις , εντάσεις, αλλαγές και οτιδήποτε θεωρείται αναγκαίο για την ένδυση των σκηνών σε συνεργασία με το σκηνοθέτη πάντα.

Επίσης έχετε συμμετέχει μουσικά σε πολλά διαφημιστικά spot διάφορων εταιριών. Αυτό είναι κάτι που το επιδιώκετε επειδή σας αρέσει ή το βλέπετε απλά ως έναν τρόπο προώθησης της μουσική σας;

Ρία: Δεν είμαστε το γκρουπ που θα κυνηγήσει ένα διαφημιστικό σποτ, ούτε το βλέπουμε ως μέσο προώθησης, με ψυχρό υπολογισμό. Αυτό που συμβαίνει και προκύπτουν αυτά τα διαφημιστικά, είναι γιατί οι συντελεστές-παραγωγοί ενδιαφέρονται για κάποιο συγκεκριμένο τραγούδι μας για να ντύσουν τη διαφήμηση τους. Άλλες φορές μπορεί να γράψουμε και νέες μελωδίες ή στίχους για ένα σποτ. Πάντα το κάνουμε με γνώμονα την αισθητική μας και το τελικό αποτέλεσμα που θα πρέπει να μας βρίσκει απολύτως σύμφωνους. Δεν το θεωρούμε κακό είτε εμείς είτε οποιοσδήποτε άλλος Έλληνας καλλιτέχνης να δανείζει τη μουσική του για διαφημιστικούς λόγους, απεναντίας το βρίσκουμε μια πολύ καλή κίνηση. Είναι προτιμότερο να ακούμε στις διαφημίσεις αξιόλογες εγχώριες δημιουργίες παρά άγνωστα ξένα τραγούδια.

Η συνεργασία με την Ελένη Τσαλιγοπούλου πως προέκυψε; Ετοιμάζεται κάποια άλλη σύντομα;

Ρία: Η συνεργασία με την Ελένη ήταν μια πρόταση του μουσικού καναλιού MAD για να γίνει ο συνδυασμός του ηλεκτρονικού και έντεχνου στοιχείου στα secret concerts του καναλιού. Μόλις ακούσαμε το όνομα της, δε διστάσαμε να πούμε το ναι, καθότι την Ελένη την εκτιμούμε και ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο και έτσι δεν άργησε να προκύψει και η παρουσίαση όλων αυτών των τραγουδιών σε μια σειρά από συναυλίες στην Ελλάδα και στην Κύπρο, όπου περάσαμε μοναδικές στιγμές! Επόμενη συνεργασία ήταν το χριστουγεννιάτικο τραγούδι «Κάνε την αγάπη γιορτή» με τη συμμετοχή πολλών γνωστών ερμηνευτών για φιλανθρωπικό σκοπό.
Μελλοντικά δεν έχουμε προγραμματίσει κάποια άλλη συνεργασία και είναι μια εποχή που θέλουμε να ασχοληθούμε με κάποιες καινούργιες ιδέες στο studio αλλά και να παρουσιάσουμε live τις ήδη υπάρχουσες κυκλοφορίες μας.

http://www.myspace.com/mikrospace

MATISSE ii

03.2008

Εδώ και αρκετούς μήνες έχετε περιοδεύσει σε πολλές πόλεις της χώρας, ποιες είναι λοιπόν οι εντυπώσεις σας απ' όλο αυτό;

Είναι μεν εξαντλητικό να βρίσκεσαι για πολλές συνεχόμενες ημέρες στο δρόμο, από την άλλη όμως το διασκεδάζουμε. Νομίζω το πιο σημαντικό είναι ότι το συγκρότημα δημιουργεί πλέον νέους φίλους σε διαφορετικά μέρη. Στην επαρχία, ούτως ή άλλως, το κοινό είναι πιο ζεστό και απ' αυτή την άποψη μας είναι πάντα ευχάριστο να παίζουμε σε πόλεις όπως τα Ιωάννινα.

Οι συναυλιακοί χώροι που επισκέπτεστε ανά την Ελλάδα καλύπτουν τις ανάγκες ενός συγκροτήματος όπως εσείς;

Στις περισσότερες περιπτώσεις όχι. Παρ' όλα αυτά, έχουμε συνηθίσει πλέον να παίζουμε υπό αντίξοες συνθήκες. Παλιότερα διαμαρτυρόμασταν όταν δεν συναντούσαμε τις ιδανικές για μας συνθήκες. Μετά από τόσες συναυλίες όμως πιστεύουμε ότι αν είσαι καλός μουσικός θα ανταπεξέλθεις παντού ή τουλάχιστον θα προσπαθήσεις μ' όλες τις δυνάμεις να ικανοποιήσεις όσους πλήρωσαν για να σε δουν.

Σύντομα θα ταξιδέψετε στην Μεγάλη Βρετανία για αρκετές συναυλίες, ενώ το Toys up έχει ήδη κυκλοφορήσει στην Σκανδιναβία. Πως βλέπετε λοιπόν αυτήν την προοπτική του εξωτερικού;

Προς το παρόν η προοπτική του εξωτερικού φαντάζει σαν μια μικρή ουτοπία, παρά το γεγονός ότι οι δίσκοι μας κυκλοφορούν σε αρκετές χώρες της βόρειας Ευρώπης. Τον επόμενο μήνα θα περιοδεύσουμε στη Βρετανία και αργότερα στις σκανδιναβικές χώρες. Όταν πάμε εκεί και δούμε πως έχουν τα πράγματα από κοντά, ίσως τότε η προοπτική του εξωτερικού γίνει κάτι ποιο χειροπιαστό.

Η μουσική διατίθεται πλέον είτε μέσω free downloading είτε μέσω myspace. Παρακάμπτονται διαδικασίες όπως οι δισκογραφικές εταιρίες, ευνοούν οι καινούργιες συνθήκες τα συγκροτήματα;

Ευνοούν σίγουρα τα ήδη καταξιωμένα συγκροτήματα, όπως οι Radiohead. Όταν με τη βοήθεια κάποιας μεγάλης ή έστω μικρότερης δισκογραφικής έχεις χτίσει το όνομα σου και διαθέτεις ήδη μια μεγάλη βάση οπαδών, σαφώς και μπορείς να κάνεις ότι θες, όπως να χαρίζεις ή να πουλάς τη μουσική σου σε ανταγωνιστικές τιμές μέσα από το Διαδίκτυο. Για τα νέα συγκροτήματα, το Διαδίκτυο σίγουρα προσφέρει ευκαιρίες, από την άλλη όμως είναι πιο δύσκολο για κάποιο να ξεχωρίσει ανάμεσα σε τόσα. Όσον αφορά εμάς, διαδικτυακά μέσα όπως το myspace (www.mspace.com/matissetheband) μας βοηθάει να ενημερώνουμε περισσότερο κόσμο για τις συναυλίες μας και να ερχόμαστε σε επαφή τόσο με τους «φίλους» μας, όσο και με άλλα συγκροτήματα του.

Η επιλογή τραγουδιού σας σε τηλεοπτική διαφήμιση βοήθησε αρκετά στο να κάνει το group γνωστό στο ευρύτερο κοινό . Μερικοί υποστηρίζουν ότι η διαφήμιση είναι απλά ένας εύκολος τρόπος προβολής και οικονομικού κέρδους και οι πιο «σκληροπυρηνικοί» ότι με αυτόν τον τρόπο τα συγκροτήματα «ξεπουλάνε» την μουσική τους. Η δική σου άποψη;

Αν σε κάθε συναυλία μας είχαμε πάνω από χίλια άτομα, τότε καταλαβαίνεις ότι δεν θα είχαμε καμία ανάγκη για χρήματα και ως εκ τούτου ενδεχομένως να μην συμφωνούσαμε με την παραχώρηση τραγουδιού μας σε διαφήμιση. Όπως ξέρεις καλά, όμως, κάτι τέτοιο στην Ελλάδα δεν μπορεί να γίνει και δεδομένου ότι το συγκρότημα έχει πολλά έξοδα - δεν είναι μυστικό ότι μπαίνουμε συνέχεια μέσα οικονομικά - θεωρούμε ότι η παραχώρηση τραγουδιού μας σε μια διαφήμιση δεν είναι κάτι το αθέμιτο. Σαφώς, όμως και υπάρχουν προϋποθέσεις. Πρέπει η αισθητική της εικόνας να αρέσει και σε μας. Δεν θα δίναμε ποτέ τραγούδι μας σε διαφήμιση για απορρυπαντικό λόγου χάρη. Δεν θα διαφωνήσω ότι η διαφήμιση αποτελεί έναν εύκολο τρόπο προβολής ενός τραγουδιού, όμως στις τηλεοπτικές διαφημίσεις ακούγονται καθημερινά εκατοντάδες τραγούδια. Τα θυμάστε όλα; Άρα το τραγούδι πρέπει να είναι και καλό για να μείνει στο κεφάλι κάποιου. Παρεμπιπτόντως, αν κάποιοι μας θεωρούν «ξεπουλημένους» δικαίωμα τους. Μπορούν κάλλιστα να μην αγοράζουν τους δίσκους μας.

Σχεδιάζετε να μπείτε ξανά στο studio για ηχογραφήσεις σύντομα; Στα live σας υπάρχει νέο υλικό;

Στο στούντιο θα επιστρέψουμε το καλοκαίρι. Αυτή τη στιγμή έχουμε γράψει περισσότερα από δέκα νέα τραγούδια, αλλά χρειαζόμαστε τουλάχιστον είκοσι πριν μπούμε στο στούντιο. Παίζουμε ένα απ' αυτά στα live μας, λέγεται Hell is Livin With You.

Ο Alex έχει δείξει ότι έχει μπει στο κλίμα της μπάντας για τα καλά και έχει δώσει και έναν νέο «αέρα» σ' αυτήν. Αυτό είναι κάτι που το επιδιώξατε ή απλά «έτυχε»; Πολλοί προβληματίζονται για το ποιο θα είναι στο εξής το ύφος της μπάντας.

Ο Άλεξ είναι ένας χαρισματικός άνθρωπος, αλλά όπως όλοι έχει πολλά ακόμα να μάθει. Τα συνεχόμενα live του έχουν κάνει πολύ καλό, πάντως. Είναι ιδιαίτερα επικοινωνιακός και αυτό είναι από τις μεγαλύτερες αρετές του. Ναι, έχουμε πλέον έναν άλλο «αέρα» πάνω στη σκηνή και αυτό οφείλεται κυρίως στον Άλεξ. Είναι κάτι που μάλλον έτυχε. Ήρθε μαζί με το πακέτο Άλεξ Καββαδίας και το εκμεταλλευόμαστε στο έπακρο. Όσον αφορά το ύφος της μπάντας, μας αρέσει που κάποιοι προβληματίζονται για το μέλλον. Δείχνει ενδιαφέρον για μας και αυτό δεν μπορεί παρά είναι καλό. Εμείς, πάντως, δεν ανησυχούμε. Όλα λειτουργούν βάσει σχεδίου. Ριζοσπαστικές αλλαγές στο ύφος, ωστόσο, δεν θα υπάρξουν. Εξέλιξη, ναι.

Ποια είναι τα μουσικά σου ακούσματα τον τελευταίο καιρό;

Interpol, Arcade Fire, IAMX από τα πιο καινούργια και από τα παλιότερα Bowie, T-Rex, Bauhaus, The Who.

Τι σημαίνει για εσάς επιτυχία;

Επιτυχία είναι να είσαι ευχαριστημένος μ' όλα αυτά που κάνεις στη ζωή σου.

MATISSE i

01.2007
Να ξεκινήσουμε με κάποια αναγνωριστικά στοιχεία. Πώς δημιουργήθηκε το σχήμα;

Οι Matisse δημιουργήθηκαν το 1999. Ήθελα να φτιάξω ένα συγκρότημα περισσότερο για να περνάω δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο μου και βρήκα τα πρώτα μέλη της μπάντας στα ροκ κλαμπ της Αθήνας. Η εναλλακτική σκηνή στην Ελλάδα ήταν πάντα μικρή και σε σύντομο χρονικό διάστημα τους γνωρίζεις σχεδόν όλους....ξέρεις ποιος παίζει κιθάρα, ποιος παίζει ντραμς κλπ.

Ποιες ήταν οι επιρροές σας όταν ξεκινήσατε; Έχουν αλλάξει ως τώρα;

Οι βασικές επιρροές ήταν πάντα οι ίδιες. O David Bowie και τα "παιδιά" του (πχ Suede), οι T-Rex και από τη δεκαετία του 80' οι Cure, οι Soft Cell και φυσικά οι Smiths. Εντάξει στην πορεία προσθέσαμε κι άλλα ακούσματα. Προσωπικά τώρα ακούω πολύ Bob Dylan και Prince - καλλιτέχνες οι μουσικές των οποίων δεν με ενδιέφεραν στο παρελθόν.

Πιστεύετε ότι τελικά η πλειοψηφία του ελληνικού κοινού σνομπάρει τα ελληνικά αγγλόφωνα συγκροτήματα;

Αυτό που λες ίσχυε και σε μεγάλο βαθμό εξακολουθεί να ισχύει, αλλά νομίζω ότι η κατάσταση έχει ήδη αρχίσει να αλλάζει. Είναι κάτι που το βλέπω και από τις πωλήσεις μας και από την ανταπόκριση του κοινού στα δικά μας live και όχι μόνο.

Ποιο ήταν το καλύτερο και χειρότερο live σας και γιατί;

Το χειρότερο μας....κάτσε είναι πολλά (χαχα)....μάλλον στο Rockwave του 2005. Με 2 μέλη στο στρατό να έχουν μόλις βγει με άδεια και με τη διοργανώτρια να μην μας επιτρέπει να κάνουμε soundcheck, το live ήταν καταδικασμένο. Φταίμε που δεχτήκαμε να παίξουμε. Το καλύτερο....χμμ...μάλλον αυτό του Ιουλίου στο Flybeeyond Festival με James, Air, Tori Amos. Είχαμε καλό ήχο, ήμασταν κατάλληλα προετοιμασμένοι και όλα κύλισαν άψογα.

Πρόσφατα αλλάξατε τραγουδιστή. Την θέση του Άρη Σιαφά αντικατέστησε ο Alex Kavvadias. Θέλετε να μας πείτε για ποιους λόγους έγινε αυτό και πως επηρεάζει κάτι τέτοιο την πορεία της μπάντας;

Ο Άρης αποχώρησε για τους δικούς του προσωπικούς λόγους. Η αλήθεια είναι πως δεν είναι εύκολο να είσαι με μια μπάντα που έχει πολλές υποχρεώσεις και παράλληλα να προσπαθείς να βιοπορίσεις. Άλλες μπάντες θα είχαν διαλυθεί, αλλά εμείς πιστεύουμε ότι δεν ήμασταν ποτέ ένα προσωποκεντρικό συγκρότημα. Μας επηρεάζει στο βαθμό ότι ο Άλεξ χρειάζεται χρόνο προσαρμογής, μαθαίνοντας τα τραγούδια κάποιου άλλου. Ως εκεί όμως. Ουσιαστικές διαφορές στο ύφος της μπάντας δεν θα υπάρξουν.

Απ΄ την ελληνική αγγλόφωνη σκηνή ποια συγκροτήματα σας αρέσουν; Υπάρχουν κάποια που θα θέλατε κάποια στιγμή να συνεργαστείτε;

Οι Raining Pleasure, οι Abbie Gale, οι Fuzzy Nerds, οι Modrec, η Monica. Με την Ελένη Τζαβάρα (πρώην Film) θα συνεργαστούμε άμεσα. Αυτό μπορώ να στο πω από τώρα.

Η μουσική και η πολιτική έχει κάποιο κοινό στοιχείο για εσάς;

Οι στίχοι μας, ειδικά στο τελευταίο άλμπουμ είναι πολιτικοί, καθώς πραγματεύονται
ζητήματα που σχετίζονται από τη θρησκεία μέχρι την κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Οπότε ναι, σαφώς.

Πόσο σημαντικό ρόλο πιστεύετε παίζει το "image" και οι δημόσιες σχέσεις σε ένα συγκρότημα όπως εσείς π.χ. ;

Νομίζω ότι όλες οι μπάντες πρέπει να έχουν ένα "image" , κατά προτίμηση ενιαίο, αλλά αν δεν έχεις καλά τραγούδια όσο στυλ και να έχεις, όσες δημόσιες σχέσεις και να κάνεις δεν θα πας μακριά. Δεν ξέρω αν έχουμε "image" ή όχι, δημόσιες σχέσεις - ειδικά με τα εναλλακτικά περιοδικά της Αθήνας - δεν έχουμε. Ποτέ δεν μας συμπάθησαν ιδιαίτερα και προσωπικά ο indie ελιτισμός μερίδας αυτών που γράφουν σ’ αυτά με ενοχλεί.

Ποιες είναι οι κύριες διαφορές που επιδιώξατε στο "Toys up" σε σύγκριση με το πρώτο σας album;

Δεν επιδιώξαμε να αλλάξουμε κάτι εσκεμμένα. Απλά το πρώτο μας άλμπουμ ήταν κάπως διφορούμενο διότι δεν είχε ενιαίο ύφος και αυτό διότι συμπεριλαμβάνει υλικό από πολλές και διαφορετικές φάσεις της μπάντας. Από το 1999 μέχρι το Cheap As Art μεσολάβησε ένα σημαντικό χρονικό διάστημα και υπήρχε η ανάγκη να συμπεριληφθούν κάποια κομμάτια, τα οποία μπορεί και να μην ταίριαζαν με κάποια άλλα. Το Toys Up γράφτηκε σε διάστημα 6-8 μηνών και αντανακλά μια πολύ συγκεκριμένη φάση των Matisse. Είναι σαφώς πιο ομοιογενές σαν άλμπουμ.

https://www.myspace.com/matissetheband

ΤΟ ΣΧΗΜΑ

02.07

Θα μας πας λίγο (αρκετά μάλλον) πίσω στο 1993, όταν σχηματίστηκε "Το Σχήμα"; Πως ξεκίνησε όλο αυτό;

Το Σχήμα δημιουργήθηκε το Νοέμβρη του 1992, από εμένα ,τον Αχιλλέα Νάσιο και το Γιώργο Παπαγεωργίου. Με τον Αχιλλέα(ο οποίος είναι απόφοιτος της σχολής καλών τεχνών του Βερολίνου) ήμασταν μαζί φαντάροι και μοιραζόμασταν τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς μας. Όταν απολυθήκαμε, θελήσαμε αυτούς τους προβληματισμούς να τους κάνουμε τραγούδια, κοινωνικά τραγούδια. Τότε βέβαια γράφαμε τραγούδια με ελληνικό στίχο. Στην παρέα μας προστέθηκε ο Θοδωρής Τσουμάνης (πρώην Dirty Saints/κιθάρα) και ο Γιώργος Βούλγαρης (drums). Αυτό ήταν και το πρώτο Σχήμα. Στη συνέχεια ,το '95 ,στα drums περνά ο Λεωνίδας Πορίκης (που είναι και ο σημερινός drummer) και το γκρουπ αρχίζει πλέον καθημερινές εμφανίσεις σε διάφορα μαγαζιά της πόλης ,ποιος ξεχνά το 'Μητρόπολις' το '96 ,το πρώτο μαγαζί με καθημερινό live και με πληρωμένους μουσικούς ,το Decadence στη στοά Ορφέα ,την Αίγλη ,το Αδιέξοδο ,το Gallery ,το Pal ,τον Σταθμό κ.ά.

Όλα αυτά τα χρόνια έχετε κάνει πολλά live σε όλη την Ελλάδα. Τότε, στα μέσα της δεκαετίας του '90 ο τρόπος προώθησης συναυλιών και μουσικής δεν ήταν τόσο εύκολος όσο τώρα, μέσω του myspace για παρά δειγμα. Ποια λοιπόν βλέπεις ως θετικά και αρνητικά σ' αυτές τις αλλαγές με το πέρασμα των χρόνων;

Συνήθως με το πέρασμα του χρόνου τα πράγματα γίνονται καλύτερα ,αρκεί να μπορέσουμε να δούμε τα λάθη μας και να τα διορθώσουμε ,το κάνουμε όμως; Το myspace είναι μια πολύ καλή περίπτωση να γνωρίσεις καινούργιους μουσικούς , συγκροτήματα ,να ακούσεις καινούργια πράγματα ,για τον μουσικό όμως το καλύτερο είναι τα live ,η σκηνή ,γι 'αυτό ο κόσμος πρέπει να σηκωθεί από τους καναπέδες ,τα PC ,και να παρακολουθεί συναυλίες από κοντά ,η επαφή που υπάρχει στις ζωντανές εμφανίσεις μεταξύ της μπάντας και του κόσμου δεν αντικαθίσταται.

Πως βλέπεις αυτήν την τάση των νέων συγκροτημάτων στην χώρα μας να οικειοποιούνται τον αγγλικό στίχο; Έχει γίνει πια μόδα λόγω επιτυχίας κάποιων απ' αυτών;

Νομίζω ότι επειδή πλέον οι εταιρείες είναι κλειστές στον ελληνόφωνο στίχο και σε συνάρτηση με το myspace τα συγκροτήματα προτιμούν τον αγγλόφωνο στίχο. Το είχαμε ζήσει και στο παρελθόν από την ανάποδη όμως. Στη δεκαετία του '90 σχεδόν όλα τα συγκροτήματα είχαν ελληνόφωνο στίχο.

Όλο αυτό το διάστημα (1993-2008) έχετε κυκλοφορήσει μόλις δύο album ("Come closer", "Earth") σε αντίθεση με τα συχνά live που κάνετε. Είναι κάτι που επιδιώκετε συνειδητά;

Τραγούδια μας έχουν κυκλοφορήσει σε 2 συλλογές ,έχουμε εκδώσει ένα βιβλίο με στίχους από ανέκδοτα τραγούδια μας και έχουμε συνθέσει τη μουσική σε δύο θεατρικά ,'Το Ενυδρείο' του Κ. Μουρσελά και 'Το όνειρο του σκιάχτρου' του Ε. Τριβιζά.
Αυτό που κάνουμε είναι να στηρίζουμε τα τραγούδια που επιλέγουμε για τις δουλειές μας μέχρι να κλείσει ο κύκλος τους και αυτό το κάνουμε με τα live μας. Και να μην ξεχνάμε ότι υπάρχει κόσμος που θέλει να δει αυτά τα τραγούδια ζωντανά παιγμένα.

Και ως συνέχιση της προηγούμενης ερώτησης ετοιμάζεται κάποιο καινούργιο υλικό δισκογραφικά σύντομα; Και όσο αναφορά τα live πιστεύετε/βλέπετε ότι το κοινό των Ιωαννίνων μπορεί να στηρίξει αυτές τις ανά τακτά διαστήματα εμφανίσεις σας (ή και οποιοδήποτε συγκροτήματος);

Όλο το υλικό είναι έτοιμο και θα βγει μέσα στο 2008.Είναι μια δουλειά 2 χρόνων
,σε garage-blues ύφος με αγγλόφωνο στίχο. Εδώ πρέπει να αναφέρω και τους συνεργάτες μου σε αυτή τη δουλειά που είναι ο Περικλής Κουρκουμέλης(πλήκτρα),ο Γιάννης Παπανδρώνης (μπάσο) ,ο Αχιλλέας Ράδης ( ηλ. κιθάρα) , ο Λεωνίδας Πορίκης (τύμπανα) και η Σοφία Καμηνά (φωνή).
Όσον αφορά το δεύτερο υποερώτημα φέτος ξεπεράσαμε από προσέλευση κόσμου κάθε προσδοκία γι' αυτό συνεχίζουμε τα live ,είτε μόνοι μας είτε με τη συμπαράσταση φίλων μας. Φέτος ήρθαν και συνεργαστήκαμε μαζί επί σκηνής οι ΑΜ:PM ,οι Celuta Red από την Αθήνα ,ο Χρήστος Παρλαπάς με τον Αλέξη Καραμέτη ,οι Rockin' Rebel και αυτό το Σάββατο στο bar Γκιώνς παίζουμε μαζί με τους Deadbeat Escapement από την Πάτρα. Ο κόσμος των Ιωαννίνων έχει ανάγκη από εναλλακτικές προτάσεις διασκέδασης και όταν γίνονται τις τιμά με την παρουσία του.

Οι συναυλιακοί χώροι της πόλης καλύπτουν τις απαιτήσεις των συγκροτημάτων;

Οι υπάρχοντες συναυλιακοί χώροι είναι αρκετά μικροί αλλά οι ιδιοκτήτες τους έχουν και διάθεση και μεράκι να προσφέρουν. Βλέπουμε ότι φέτος έχουμε τις περισσότερες συναυλίες από κάθε άλλη χρονιά ,αν πάντως συνεχιστεί όπως φέτος η προσέλευση του κόσμου στο μέλλον ίσως έχουμε και κάποιον μεγαλύτερο συναυλιακό χώρο.

"Το Σχήμα" είναι :
Ηλεκτική κιθάρα - Φωνητικά: Στάθης Χούλιαρης
Πλήκτρα: Περικλής Κουρκουμέλης
Φωνητικά: Σοφία Καμηνά
Ηλεκτρική κιθάρα: Αχιλλέας Ράδης
Μπάσο: Γιάννης Παπανδρώνης
Τύμπανα: Λεωνίδας Πορίκης

http://www.myspace.com/toschema